محققان دانشگاه «استنفورد» از الکترودهاي ساخته شده از توده‌هايي از نانولوله‌هاي کربني چندديواره براي شبيه‌سازي نورون‌هاي موش استفاده کردند.

اين محققان ساخت آرايه‌اي از الکترودهاي 50 ميکرومتري را روي بستري از سيليکون و رشد نورون‌ها را روي اين آرايه‌ها توصيف مي‌کنند.

نورون‌ها به سيگنال الکتريکي الکترودها به شکل پايداري پاسخ دادند.

اين آزمايش ها مي‌توانند در رسيدن به هدف قديمي استفاده از اعضاي مصنوعي عصبي همانند قطعات کاشتني حلزون گوش و شبکيه مفيد باشند.

اعضاي مصنوعي عصبي که موجب بازيابي قدرت بينايي يا شنوايي مي‌شوند، نوعاً از آرايه‌اي از ميکروالکترودهاي کاشته شده براي ارسال سيگنال‌هاي الکتريکي به سلول‌هاي عصبي يا مستقيماً به مغز بهره مي‌برند.

با وجودي که حلزون مصنوعي در حال حاضر مورد استفاده قرار مي‌گيرند، دانشمندان در حال توسعه شبکيه مصنوعي هستند. مثلاً يک شبکيه مصنوعي از آرايه‌اي کاشته شده نزديک شبکيه تشکيل مي‌شود که سلول‌هاي عصبي فرستنده سيگنال به عصب نوري را شبيه‌سازي مي‌کنند.

مشکلي که تاکنون در ساخت قطعات کاشتني موثر و بي‌خطر وجود داشته است، الکترودهايي بوده‌اند که از فلزاتي همانند پلاتينيوم و ايريديوم ساخته مي‌شوند.

به گزارش ستاد ويژه توسعه فن آوري نانو، براي انتقال موثر بار الکتريکي به نورون‌ها، الکترودهايي که مثلاً از پلاتينيوم ساخته مي‌شوند، بايد صدها ميکرومتر بزرگ‌تر از سلول‌هايي باشند که اين الکترودها سعي در شبيه‌سازي آنها دارند.

اين امر آدرس‌دهي سلول‌هاي خاص را با مشکل مواجه مي‌کند. فلزات ديگري نيز مي‌توانند براي ساخت الکترودهاي کوچک‌تر مورد استفاده قرار بگيرند، اما احتمال انحلال آنها وجود داشته يا اينکه مي‌توانند موجب بروز واکنش‌هاي شيميايي در بافت‌هاي اطراف شوند.


پایان  خـبـر